می دونی الآن دارم چی می خورم؟حسرت یک لحظه دیدن تو.

مشترک گرامی ورود شما به قلب فرستنده ی پیام با موفقیت انجام شد .

خروج امکان پذیر نمیباشد !

گر چه ما را نکنى یاد، ولى ما هستیم

دل به پیامى که نمی دى بستیم!

خواستم زیبا گلی را زینت خاطر کنم

دیدم اندر خاطرم جز تو گلی زیبا نبود

یه دل دارم کبابته

                   هر جا باشی به یادته

اگر چه بی خیالمی

                   ولی دلم خرابته

ای همیشه جاودانه در میان لحظه هایم

غصه معنایی ندارد تا تو می خندی برایم

نامه‎ ای‎ از من‎ اگر‎ سویت‎ نمی‎ آید‎ نرنج

هر چه‎ را من‎ می نویسم‎ اشک‎ پاکش‎ می کند

گلهای‎ بهشت‎ سایبانت

                   یک‎ دسته‎ ستاره‎ ارمغانت

یک‎ باغ‎ پر از گلهای‎ نرگس

                       تقدیم‎ به‎ قلب‎ مهربانت‎.

                         راهی دورترین گوشه دنیا بشوی

من و تو مثل دوتا رود موازی بودیم

                         من که مرداب شدم کاش تو دریا بشوی

ای نگاهت نخی از مخمل و از ابریشم

                                چند وقت است که هر شب به تو می اندیشم

به نفس های تو در سایه سنگین سکوت

                                به سخنهای تو با لهجه شیرین سکوت

اینجا آسمان صاف تا قسمتی رومانتیک، همراه با غبار دوستی است

توده ای سلام به سمت شما در حرکت است و احتمال ریزش بوسه دور از انتظار

نیست !

برمستی من حد سزاوار زدند

                              با شک و یقین تهمت بسیار زدند

عاشق شدم ولی به عشق پاکم  سوگند

                                         دلتنگ تو بودم که مرا دار زدند

گاه نمیدانم چه پیامی را بهانه کنم تا از حال آنکه روحم با اوست آگاه شوم

این بار که دلتنگی را بهانه کردم ،فردا را چه کنم ؟

من آن مجنون تنهای غریبم

                                  که از سهم دودستت بی نصیبم

به دل گفتم که روزی خواهی امد

                                       ولی دل میداند اورا می فریبم

پای من خسته از این رفتن بود

                                قصه ام قصه دل کندن بود

دل که دادم به یارم دیدم

                           راهش افسوس جدا از من بود

عاشقتم :

یک کلمه است با دنیایی‌ از مسئولیت،

گفتنش هنر نیست،

مسئولیت پذیریش هنراست 

دلم در حلقه غمها نشسته 

                            زبانم بسته و سازم شکسته

وجودم پر ز شعر عاشقانست 

                          تورا می خواهم و این ها بهانست

دلبرا هر طرفی در طلبت رو کردم

                              هر چه گل بود به عشق رخ تو بو کردم

آفتابا به سر عاشق دلخسته بتاب

                                    تا نگویند که بیهوده هیاهو کردم

دخترک رفت ولی زیر لب این را میگفت :” او یقینا پی معشوق خودش می اید

پسرک ماند ولی روی لبش زمزمه بود :” مطمئنا که پشیمان شده برمیگردد

                               عشق قربانی مظلوم ” غرور ” است هنوز

میخواهمت چنانکه شب خواب را 

                         می جویمت چنانکه لب تشنه آب را

حتی اگر نباشی می آفرینمت

                                 چنانکه التهاب بیابان سراب را

دل نزد تو است اگرچه دوری ز برم 

                                   جویای توام اگر نپرسی خبرم

خالی نشود خیالت از چشم ترم

                          در قلب منی اگرچه جای دگرم

رفتی و ندیدی که چه محشر کردم

                             بااشک تمام کوچه را تر کردم

دیشب که سکوت خانه دق مرگم کرد

                                    وابستگی ام را به تو باور کردم

یارم از من بی سببب رنجیدورفت

                             گریه را دید و برمن خندید و رفت

وقت رفتن دیگر از ماندن نگفت

                            قصه ناگفته هارا نشنید و رفت

تشنه بودم همچو دشتی پر عطش

                               مثل باران بر تنم بارید و رفت

گل فراوان بود از باغ من

                         غنچه ای نشکفته را برچید و رفت

ان عشق که دیده گریه و آموخت ازو

                              دل در غم او نشست و جان سوخت ازو

امروز نگاه کن که جان و دل من

                                جز یادی و حسرتی چه اندوخت ازو

پیوسته دلم دم به هوای تو زند 

                        جان در تن من نفس برای تو زند

گر بر سر خاک من گیاهی روید

                          هر برگی از آن بوی وفای تو زند

برای تو، من یک اشتباه بزرگ در زندگیت بودم!

برای من، تو همیشه بزرگترین افتخار زندگیمی !

کار سختی ستْ دوست نداشتنِ تو

باید برای خودم

کار دیگری دست و پا کنم . . .

در مدرسه از نشاط من کم کردند                  

                                    از فرصت ارتباط من کم کردند

هر وقت به هم عشق تعارف کردیم               

                                     از نمره ی انضباط ما کم کردند 

عاقبت یک روز مغرب محو مشرق می شود
                                         

                                      عاقبت غربی ترین دل نیز عاشق می شود 

شرط می بندم زمانی که نه زود است و نه دیر
                                              

                                              مهربانی حاکم کل مناطق می شود

 نرسد دست تمنا چو به دامان شما        

                                     میتوان چشم دلی دوخت به ایوان شما 

از دلم تا لب ایوان شما راهی نیست      

                                    نیمه جانی ست در این فاصله قربان شما

 راز دل با کس نگفتم چون ندارم محرمی
                                   

                       هر که را محرم شمردم عاقبت رسوا شدم 

راز دل با آب گفتم تا نگوید با کسی
                             

                                    عاقبت ورد زبان ماهی دریا شدم

 وفای شمع را نازم که بعد از سوختن          

                                      به صد خاکستری در دامن پروانه میریزد

  نه چون انسان که بعد از رفتن همدم         

                                  گل عشقش درون دامن بیگانه میریزد

ما   را  همه ره ز کوی   بد نامی   باد          

                               وز سوختگان بهره ی ما خامی باد 

نا کامی ما چو هست کام دل دوست          

                                    کام  دل   ما  همیشه   ناکامی باد

امروز برای من شرابی ای عشق                   

                                     هرچند که از پایه خرابی ای عشق

یک لحظه اگر حال خوشی می بخشی          

                                                یک عمر برای دل عذابی ای عشق

ای اشک دوباره در دلم درد شدی                  

                               تا دیده ی من رسیدی و سرد شدی
از کودکی ام هر آنزمان خواستمت                 

                                  گفتند دگر گریه نکن مرد شدی


یک لحظه سکوت کرد و حرفش را خورد  

                                      بغضی نفس و گلوی او را آزرد
می خواست که عشق را نمایان نکند            

                                      اشک آمد و باز آبرویش را برد


حرفی نزنی طاقت جنجال ندارم               

                                 بدجور شکسته ست دلم حال ندارم
درهای قفس باز و دلم عاشق پرواز           

                                   از حس پریدن پرم و بال ندارم


هر سو که نگاه میکنی دیوار است             

                                     مزد همه در آخر خط آوار است
پیدایش زندگی ما از آغاز                         

                                        بر پایه ی رنج بردن و تکرار است


پاییز شدم تا تو بهارم بشوی                    

                            پرونده ی سبز روزگارم بشوی
ای عشق چرا مثل دلم زرد شدی؟            

                                    من صبر نکردم که دچارم بشوی


در راه تو بی اراده رفتن خوب است           

                                       در چشم تو بی افاده رفتن خوب است
جایی که همه فکر سواری هستند            

                                    دنبال دلم پیاده رفتن خوب است


عمریست غم و درد نشانم داده                  

                                    در آتش سینه اش امانم داده
رنجور ترین درخت باغش هستم                  

                                  هر بار مرا دیده تکانم داده

کاری نکنی که جنگ آغاز شود         

                                حال من و تو دوباره ناساز شود
وقتی همه در سینه کبوتر داریم                

                                   درب قفس گرگ چرا باز شود


با چشم سیاه آمد و رنگم کرد                       

                                با رنگ نگاه خود هماهنگم کرد
وقتی که به چشم های من زل زده بود           

                                   دل فکر بدی کرد و خدا سنگم کرد


نیست در این گفته من سوسه ای                 

                                  گر تو به من قرض دهی بوسه ای
بوسهء دیگر سر آن مینهم                            

                             لحظه دیگر به تو پس میدهم

 تو مپندار که من غیر تو دلبر گیرم          

                                ترک روی تو کنم دلبر دیگر گیرم
بعد صد سال اگر برسر قبرم گذری         

                                 کفنم چاک دهم زندگی از سر گیرم

 
من به چشمان پر از مهر تو عادت دارم            

                                          به تو و طرز نگاه تو ارادت دارم 
عطش حسرت دیدار تو را پایان نیست            

                                     اشتیاق است که هر لحظه به تو،من دارم 

 ای عشق، شکسته ایم، مشکن ما را        

                                         اینگونه به خاک ره میفکن ما را

ما در تو به چشم دوستی می بینیم             

                                         ای دوست مبین به چشم دشمن ما را 

این همه خونی که دنیا در دل ما می کند       

                                               جای ما هر کس که باشد ترک دنیا می کند
هر زمان گویم که فردا ترک دنیا می کنم         

                                            تا که فردا می رسد امروز و فردا می کنم   

 با تو از خاطره ها سرشارم                     

                                با تو تا آخر شب بیدارم 
عشق من دست تو یعنی خورشید           

                                گرمی دست تو را کم دارم

 من در غم تو .تودر وفای دگری           

                              دلتنگ تو من تو دلگشای دگری
در مذهب عاشقان روالی باشد         

                                من دست تو بوسم و تو پای دگری

 آراسته آمد و چه آراستنی  
                                 پیراسته زلف خود چه پیراستنی
بنشست به می خوردن و برخاست به رقص
                                              به به چه نشستنی چه بر خاستنی

 در سکوت دادگاه سرنوشت                 

                       عشق بر ما حکم سنگینی نوشت 
گفته شد دلداده ها از هم جدا             

                                وای بر این حکم و بر این قانون زشت!

دلم خوش بود که يارم باوفابود

                                  کمي اززندگيش ازآن مابود

ولي افسوس که فکرماغلط بود

                                که زنگ تفريحش احساس مابود 

دراین دنیای بی وفا که مردانگی حرام است

                                           برو نامرد باش که نامردی مرام است

هيچ وقت نخواه جاي کسي باشي چون اونوقت جاي قشنگ خودت خالي ميمونه!ا

ترسم انروز بيايي که نباشد جسدم

                            کوزه گر کوزه بسازد ز خاک جسدم

لب ان کوزه بسازد ز خاک لب من

                           بي خبر لب بگزاري به لبان جسدم!ا

خواستم تو قلبت خونه کنم ديدم اونجا زمينش گرونه ما فقير فقرا تو چشمات چادر

ميزنيم!ا

بابام گفت:عشق کشک است!منم جواب دادم زندگي هم آشه بدون کشک بي مزه

ميشه!! ا

اي کاش اختيار زمان دست من بود تا انفدر زمان با تو بودن را طولاني کنم که زماني

براي بي تو بودن نمانده باشد!ا

کاش اون لحظه اي که يکي ازت ميپرسه حالت چطوره و تو ميگي خوبم کسي باشه

که محکم بغلت کنه و اروم بگه ميدونم خوب نيستي !ا

نداشتن تو يعني ديگري تو را دارد نميدانم نداشتنت سخت تر است يا تحمل اين که

ديگري تو را دارد

به هر کس دل سپردم بي وفا شد 

                          چو پابندش شدم از من جدا شد

 نميدانم از اول بي وفا بود .....

               يا که من نازش کشيدم بي وفا شد !ا

مکاني برايت بهتر از دلم سراغ ندارم ، تنگي اش را به بزرگي مهربانيت ببخش !ا
 

تنهاي قشنگترين حس دنياست ، چون براي داشتنش نياز به هيچکس نداري !ا


فانوس شب وداع ، با هر سوسو

                                      مي گفت که آن کوچه ي رويايي کو

 او بود و کمي شعر و هوايي ابري

                      امرو نه ابريست ، نه شعريست ، نه او
 

کارگر خسته اي سکه اي از جيب کت کهنه اش درآورد تا صدقه دهد ،

ناگهان  جمله  اي روي صندوق ديد و منصرف شد ، "صدقه عمر را زياد مي کند"

 

اندازه ي يه سر کبريت دلم برايت تنگ شده ، کوچيکه ولي دنيا رو به آتيش ميکشه

هميشه در بهترين زواياي قلبم خواهي ماند انجا که فقط جاودانه ها ميمانند
 

مترسك گفت اي گندم تو گواه باش كه مرا براي ترساندن آفريدند اما

من عاشق پرنده  اي بودم كه از ترس‎ ‎‏من از گرسنگي مرد 
‎

امشب باز پستچي پيرمحلمون نيومد ، يابايد خونمون رو عوض کنيم يا پستچي رو

تو که هرروز واسم نامه مي نويسي،مگه نه؟!ا

تو منو ميبو30؟ اگه نبو30خيلى لو30 ، مر30. نگى به كه30،خيلى نف30. عزيزم نتر30

،از هر كى بپر30به اين موضوع مير30كه تو واسم همه كه30

سلام به اون اهل دلي كه بي ريا و باصفاست

                                            قلب پر از محبتش هميشه با يادخداست

 دور باشه از وجودتون هرچي غم و هرچي بلاست

                                          گفتم سلامى عرض کنم نگيد فلانى بي وفاست

نميدانم دوستت دارم چه واژه عجيبيست که هرکس ميگويدعاشق تر ميشود و 

هرکه ميشنود بي تفاوت تر

امشب اي ناز چه دلتنگ نگاهت شده ام

                                    باز اي مونس من چشم به راهت شده ام

برق چشمان تو امشب به سکوتم خنديد

                                    چون که ديوانه ي ان چهره ي ماهت شده ام

آنجاکه تو هستي دگر رهگذري نيست

                           غيراز غم دوريت مرا همسفري نيست

 خواهم که بسو يت پر پرواز در آرم

                                افسوس که از بخت بدم بال پري نيست 

به تو سوگند!به راز كل سرخ وبه پروانه كه درعشق فنا ميكردد،زندگي زيبا نيست

آنجه زيباست تويي،تو كه آغاز منو،لحظه ي پايان مني

بيا تا من و تو جانانه باشيم

                           يکي شمع و يکي پروانه باشيم

به پاي سايه هاي گل نشينيم

                           دعا بر هم کنيم تا زنده باشيم
 

در تمناي نگاهت بي قرارم تا بيايي

                                   من ظهور لحظه ها را مي شمارم تا بيايي

خاک لايق نيست تا به رويش پا گذاري

بوسه يعني وصل شيرين دو لب

                                         بوسه يعني عشق ، در اعماق شب

  بوسه يعني مستي از اعماق عشق

                                           بوسه يعني آتش و گرماي تب